3 opmerkelijke arbeidsrechtzaken: belangrijke lessen voor werkgevers en werknemers
Geplaatst: 7 februari 2025
Leestijd: 6 minuten
Wij kijken verder dan de zaak
Geplaatst: 7 februari 2025
Leestijd: 6 minuten
In het laatste kwartaal van 2024 zijn er opnieuw talloze arbeidsrechtzaken gewezen, waarbij rechters zich over uiteenlopende arbeidsconflicten hebben gebogen. Van ontslagkwesties en loonvorderingen, tot zaken over concurrentiebedingen en arbeidsongeschiktheid. In deze bijdrage bespreek ik drie opmerkelijke uitspraken die er voor mij uitsprongen. Deze zaken bieden niet alleen interessante juridische inzichten, maar kunnen ook van belang zijn voor zowel werkgevers als werknemers bij het beoordelen van hun rechten en verplichtingen.
Het komt niet vaak voor dat een werknemer om ontbinding van zijn of haar arbeidsovereenkomst vraagt. In een zaak die afgelopen jaar speelde, kwam het wel tot zo ver. De werknemer vroeg om ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens ernstig verwijtbaar handelen/nalaten van de werkgever.
Dit ernstig verwijtbaar handelen was gelegen in de wijze van communiceren door de leidinggevende, waarvan de directeur van desbetreffende onderneming op de hoogte was. Uit WhatsApp-gesprekken en berichten bleek hoe de werknemer stelselmatig werd uitgescholden. Hij werd uitgemaakt voor ‘mongool’, ‘sukkel’, ‘zak stront’ en ‘imbeciel’. Daarnaast ontving hij berichten als: “Bek houden”, “Cijfers godverdomme” en “Ik schop je eruit”. Doorslaggevend was wellicht dat de werknemer ook audio-opnames had waarin zijn leidinggevende op agressieve toon riep: “Ik ga je zo fucking pesten, ik ga je helemaal kapot maken.”
De leidinggevende probeerde zich nog te verdedigen door te stellen dat zijn frustratie voortkwam uit het feit dat de werknemer herhaaldelijk protocollen negeerde en hem steeds tegensprak. Maar laten we eerlijk zijn: hoe irritant dat ook mag zijn, het rechtvaardigt natuurlijk nooit dit soort respectloos en intimiderend gedrag. De rechter stelde de werknemer dan ook in het gelijk. De ontbinding wordt toegewezen en de werkgever moet naast de wettelijke transitievergoeding een billijke vergoeding betalen van € 65.000,- (!) euro.
Bedrijfsfeestjes zijn vaak een mooie gelegenheid om samen met collega’s te ontspannen en successen te vieren. Maar wat als een onschuldige stoeipartij uit de hand loopt? Op het 25-jarig jubileumfeest van het bedrijf wordt er gedurende de avond langs de rand van de kade geprobeerd om elkaar in het water te duwen. Ook de directeur besloot mee te doen en wilde drie medewerkers ‘laten afkoelen’ door hen het water in te duwen. Dat liep echter anders: in plaats van een plons in het water belandden de werknemers op een lager gelegen steiger. Een van de werknemers breekt hierbij zijn enkel, kuitbeen en middenvoetsbeentjes en loopt ook een liesbreuk op. Een ambulance moest de medewerker afvoeren.
De werknemer claimde een schadevergoeding van zijn werkgever voor de door hem geleden en nog te lijden materiële en immateriële schade als gevolg van het ongeval. De rechter komt tot het oordeel dat de werkgever inderdaad aansprakelijk is. Hoewel het uitje niet verplicht was, werd aanwezigheid wel op prijs gesteld en bestond er derhalve een sociale druk om mee te gaan. Bovendien vond het uitje plaats op een werkdag, beginnend in de middag. De rechter oordeelde dat het uitje daarmee onder ‘werk’ viel en dat de werkgever aansprakelijk was. Ook had hij de medewerkers niet gewezen op de risico’s van de stoeipartij en hij had ook geen toezicht gehouden en/of verantwoordelijkheid genomen nadat zijn medewerkers alcoholische consumpties hadden genuttigd.
Leuk zo’n bedrijfsfeestje! Dit feest zorgde in ieder geval voor flinke juridische hoofdpijn.
Als laatste een situatie waarbij de werknemer werd aangepakt. Soms komt oneerlijk gedrag van een werknemer pas na lange tijd aan het licht. In deze zaak wist een werknemer op slinkse wijze zo’n 1800 uur aan niet-gewerkte overuren te declareren in 2018 en 2019. Hoe? Simpel: hij liet zijn leidinggevende de overuren accorderen en voegde daarna – handmatig – nog wat extra uren toe voordat hij de formulieren bij de administratie inleverde.
Uiteindelijk ontdekte de werkgever de fraude en stapte naar de rechter. Die stelde de werkgever in het gelijk: de onterecht betaalde overuren moesten worden terugbetaald. Na verrekening van salaris en de eindafrekening bleef er nog een flinke rekening over: de werknemer moest € 86.000,- terugbetalen, plus € 12.000,- aan proceskosten. Een dure les! Eerlijkheid duurt het langst….
Uit deze arbeidsrechtzaken kunnen zowel werkgevers als werknemers waardevolle lessen trekken. Of het nu gaat om respectvolle communicatie, verantwoordelijkheid tijdens bedrijfsuitjes of het bewaken van integriteit binnen de organisatie—voorkomen is altijd beter dan genezen. Dit zijn drie belangrijke inzichten om in gedachten te houden.
Heeft u een geschil met een werknemer? Ons team arbeidsrecht staat voor u klaar!
